Leven met een beperking: hoe maak je het makkelijker voor jezelf?

17 Okt

Allereerst ben ik onwijs blij want dit is de 100e post die ik heb geplaatst op mijn blog!

Ik weet hoe het is om met een beperking te moeten leven, of het nou tijdelijk of chronisch is, zichtbaar of onzichtbaar. Om het voor jezelf wat makkelijker te maken, geef ik vandaag wat tips.

tumblr_mgs18gf71K1r0i9t4o1_500_large

Gebruik hulpmiddelen, maak het jezelf makkelijk!

Wees niet bang om hulpmiddelen te gebruiken. Ik heb zelf een hele tijd met krukken gelopen (na mijn extreme periode dat ik niet kon lopen) en die krukken hebben mij erg geholpen. Je haalt de druk van je benen af en zorgt ervoor dat je op die manier toch wat mobieler bent dan je anders zou zijn. Als ik een pijnlijke dag heb, doe ik mijn uiterste best om “normaal” te lopen, terwijl ik het liefst sloffend en slepend zou willen lopen. Nu moet ik toegeven dat ik nu ook geen krukken gebruik, maar misschien ga ik dat in de toekomst wel weer doen.

Wat ook een voordeel is van het lopen met krukken, is dat mensen zien dat er iets is. Ik vermijd het openbaar vervoer zo veel mogelijk. Mocht ik toch eens met het openbaar vervoer moeten reizen, ben ik als de dood dat ik geen zitplek kan vinden. Ik zie het al voor me, ik stap de trein in en er is nergens een zitplek. Ik zou dan heel bang zijn om aan iemand te vragen of hij of zij de zitplek voor mij wilt opgeven. Dan weet je gewoon dat je wordt aangekeken met een blik van “nou, je bent zo een jonge meid, je mankeert niets, je bent zeker gewoon lui?” Dat soort situaties wil ik echt voorkomen. Dus als ik weet dat ik met de spits met het openbaar vervoer moet, zal ik denk ik eerder een kruk meenemen.

Weet wat je aan mensen wilt vertellen

Mensen zijn nou eenmaal nieuwsgierig van aard en willen graag weten wat je hebt. Als mensen aan je vragen wat je hebt, zijn ze vaak oprecht geïnteresseerd. Toch vind ik het erg vervelend om het er over te hebben. Ik weet zelf nog niet eens wat ik heb! Toen ik nog met krukken liep, werd er eens een pakketje aan de deur gebracht. Ik deed de deur open en de bezorger riep: “Oh jeetje, ben je gevallen?” Ik lachte maar en mompelde iets wat op “ja” leek. Wat moet ik anders zeggen? “Nee ik heb chronische pijn maar ik weet zelf niet hoe het heet?” Is het nou iemand uit je naaste omgeving, dan kun je als je wilt het hele verhaal vertellen.

Verdeel mensen in groepen

Het is misschien handig om mensen in groepen in te delen. Goede vrienden en familie kunnen bijvoorbeeld in groep 1 vallen. Groep 2 kan bestaan uit “gewone” vrienden, klasgenoten en collega’s. Dan kun je nog een groep 3 hebben met bijvoorbeeld onbekenden en kennissen. Het klinkt misschien overdreven, maar zo dek je jezelf enigszins in en ben je voorbereid op vervelende situaties. Per groep bedenk je wat je wilt zeggen.

Groep 1 vertel je bijvoorbeeld alles. Alles wat er is gebeurd, de details, de onderzoeken die je hebt gehad en hoe je je voelt.
Groep 2 staat al ietsje verder van je af. Je kunt het wat algemener houden. Zeg bijvoorbeeld in het kort wat je hebt en wat voor last je er van hebt. Je hoeft niet in details te treden.
Groep 3 hoef je niet eens te vertellen wat je hebt. Je kunt gewoon zeggen dat je het er liever niet over hebt of je noemt de naam van je aandoening en laat het daarbij. Dit zijn gewoon voorbeelden en je kunt elke groep vormen en inrichten hoe je het zelf wilt.

Zoek een hobby of bezigheid

Sommige mensen met een aandoening raken in een depressie, komen thuis te zitten en raken vervreemd van het dagelijkse en sociale leven. Als je thuis komt te zitten, je jezelf  ellendig voelt omdat je ziek bent en niets meer kunt, verval je al snel in een vicieuze cirkel. Het is belangrijk om daar zo snel mogelijk uit te komen.

Het zoeken van een hobby je houvast kan geven. Het kan iets zijn waardoor je je echt nuttig gaat voelen. Waardoor je iets te doen hebt wat je leuk vind. En dat kan echt van alles zijn, zoals bloggen, knutselen, muziek maken, iets met huisdieren of vrijwilligerswerk. Het is fijn om iets te hebben waardoor je focus even van het ziek zijn af word gehaald.

Ik merk zelf dat het enorm belangrijk is om een balans in je leven te hebben. Als je net je diagnose hebt gekregen, of nog in de molen zit, kan ik me voorstellen dat alles in je leven chaos is. Naarmate de tijd verder gaat, weet je een beetje beter wat je lichaam wel en niet trekt en wat wel en niet voor jou werkt. Ik werk op dit moment al meer dan een jaar niet, simpelweg omdat ik dat niet kan. Ik heb inmiddels wel een ritme gevonden in mijn leven maar toch ontbreekt de balans nog. Ik zou graag iets meer met mijn blog willen doen (ook dagelijks) en nog iets voor mijzelf erbij hebben. Toch ben ik gelukkig en heb ik al wat leuke dingen in het verschiet staan! Ik weet dat ik op een gegeven moment een balans ga vinden hoe ik een fijn leven kan hebben ondanks mijn ziekte.

large

Meet je niet aan anderen

Eerlijk gezegd, ik doe het ook. Ik vind het soms moeilijk om te zien dat vriendinnen en andere mensen van mijn leeftijd afstuderen en leuke banen vinden. Ik gun het ze van harte, maar zelf zou je dat ook graag willen. Iedereen is anders. Er zijn mensen die er bewust voor kiezen om niet te werken, thuismoeders, thuiswerkers, mensen die een eigen onderneming hebben, mensen die graag in loondienst werken, mensen die altijd blijven studeren naast hun drukke baan. Voor iedereen werkt wat anders. En wees daar blij mee. Je bent uniek en moet doen wat voor jou het beste werkt. Dit komt eigenlijk weer neer op het vinden van de balans in je leven. Wat ik opvallend vind, is dat er wel eens wordt gezegd “er zijn altijd mensen die het erger hebben”. Wat een onzin zeg. Dit is echt een voorbeeld van negatieve gedachtes en opmerkingen. Ik vind zelf dat ieder zijn problemen even erg kunnen zijn in verhouding met anderen. De ene persoon heeft geestelijke problemen, de ander heeft kanker, de ander heeft geen ziekte maar heeft enorme stress op werk of in de privésfeer, de ander maakt allerlei ongelukkige dingen mee. Al deze dingen wegen voor een persoon even zwaar. Meet je daarom dus niet met anderen, en accepteer hoe je bent, op deze manier kom je echt een stuk verder!

Acceptatie

Dit is altijd zo een lastig punt. Ik vind het zelfs moeilijk om er iets over te schrijven. Iedereen zegt altijd maar: “Je moet accepteren dat je ziek bent”. Je voelt je dan aangevallen en onbegrepen. Toch hebben die mensen gelijk. Zolang je jezelf niet kunt accepteren met wat je hebt, zul je jezelf niet los kunnen zien van je ziekte. Je hebt een ziekte, je bent het absoluut niet. Zodra je jezelf los hiervan kunt zien, kun je proberen om je aandoening in een hokje aan een riempje naast je te plaatsen. Misschien dat je dan ook wat meer grip op de psychische kant van je klachten krijgt. Misschien word je wat vrolijker, omdat je beseft dat iedereen een hokje met een riempje aan zich vast heeft hangen. Ook al is niet iedereen ziek, ieder persoon draagt iets met zich mee. Het is aan jou om er het beste uit te halen!

Nu ben ik uiteraard erg benieuwd wat jullie van mijn tips vinden en of jullie zelf nog een goede tip hebben. Ik hoor het graag!

Advertenties

10 Reacties to “Leven met een beperking: hoe maak je het makkelijker voor jezelf?”

  1. Manon 17/10/2013 bij 2:17 PM #

    Jouw tips zijn erg goed. Fijn artikel.

    Liefs http://www.inspiiredbylife.blogspot.nl

  2. Marjoleinin | A Spoonful of Dork 18/10/2013 bij 1:11 PM #

    Mooi artikel Ilona! Goede tips staan er in!

    Nu nog zelf uitvoeren hè 😉 Da’s het lastige gedeelte haha!

    Liefs, Marjo

    • Weheartfit 18/10/2013 bij 1:36 PM #

      Dank je Marjolein, haha ja dat is zeker zo! Maar dat gaat vanzelf beter met de tijd, soms wordt je op een gegeven moment gewoon genoodzaakt om dingen toch te veranderen. Maar ach, we blijven er maar het beste van maken! Liefs, Ilona

  3. Zo simpel is dan geluk 20/10/2013 bij 4:56 PM #

    Dit zijn zeker goede tips! Mooi geschreven. 🙂
    Begrijp ik het goed dat je nog op zoek bent naar een diagnose?

    • Weheartfit 20/10/2013 bij 6:55 PM #

      Dank je wel voor je compliment! Ja dat klopt inderdaad, ik moet 4 november weer naar het ziekenhuis met de hoop dat ik nieuwe onderzoeken ga krijgen. Als is het maar een nieuw medicijn wat me helpt om de dag beter door te komen, ben ik ook al blij.

  4. Laura Esmée 20/10/2013 bij 10:16 PM #

    Vooral die balans is belangrijk. Goed gezegd hoor. Mij heeft het weer wat tips gebracht, ik heb cvs. X Laura Esmée

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: